Yalnızlığın sonunda her daim bir ferahlık bir kurtuluş vardır. Kim bilir belki de içinde.

Başımız ne zaman sıkışsa hemen imdadımıza yetişir sevgi ve dostluğun eli o güzelliğin çiçeği gönlümüzün bahçesinde ve de benliğimizde yetişir

Ben elbet senin aşkınla kavrulduğum bu yangından çıkacağım. Ama sen bir anda çekip giderken yaktığın evinin acısından kaçabileceğini mi sanıyorsun da böyle gururlusun.

Gözlerinizi, kulağınızı, kalbinizi, beyninizi, kapılarınızı, pencerelerinizi, vicdanınızı... Kapatmayın güzelliklere, umuda, sevgiye, hayal gücüne, dayanışmaya, barışmaya ve umut etmeye... Varsın dünyanın her yerinden kötülük ve acı yağsın... Siz yine de umudunuzu diri tutun. Ve hala nefes alırken,

Zengin adam pastaneden içeri girdi. Oturacak bir yer aradı. Garsonlar koşuştular, 'Hoş geldiniz efendim. Şöyle buyurun!' diye karşıladılar, oturacak yer gösterdiler. Adam onları eliyle selamlayıp, 'Ne emredersiniz? ' diye garsona, 'Bana küçük bir dilim pasta getir, yeter. Biliyorsunuz perhizdeyim. Y

Geçmiş bir gölge gibi hep peşimizde. İşimize yaradığı sürece ne âla.