Arapçada iki türlü özlem vardır: İştiyak: Geçici özlem çekmek... Tehassür: İçini çeke çeke, kalbi yana yana, hasretle arayarak yolunu gözleyerek özlem çekmek... Hiç İştiyakla ,Tehassür bir olur mu..?

"Esselâm ey benim güzel vatanım, bize bir nimet-i ezel vatanım, nice devletlere bedel vatanım..."

İnsanların ekonomik, siyasi, sosyal saiklerle hissettiği kızgınlık, kırgınlık ve çaresizlik duygusunu anlayabiliyorum. Fakat kimsenin bu hâlden çıkmak için bir tek adım atmamasını anlamıyorum. Halbuki bin dürüst insan bir araya gelse, değil Türkiye'yi, dünyayı bile değiştirir.

Geceye sığmadığımda kağıda düşüyorum...

"Mesele şu ki, her insan kendisi için herhangi bir kaderi seçmekte özgürdür. Sahip olduğumuz tek özgürlük seçim özgürlüğüdür. Herkes istediğini seçebilir."

Ömür dediğin Bugünden bir kare

#mikroöykü ANLIK